Bizim Mahalleyi Teröristler Bastı

Bizim mahallemizi teröristler bastı. Sultan Abla'yı Barış Abiyi öldürdü.
Hakkı'yı Eylem'i ise ateşlerle yakmışlar. İnsan yakılır mı? Ama onlar
insanları yakmışlar. Arzu abla dumandan boğularak ölmüş. Hani upuzun sakalları
olan Dursun Abi var ya o bayılmış. Az daha o da ölüyormuş dumandan. Evde yangın
çıkmış. Ben gidecektim Sultan Abla'nın yanına ama annem göndermedi. Benim
kocaman silahım vardı. Bi vurdum mu... Onlar ölünce ben çok ağladım o kadar çok
ağladım ki...

Sultan Abla'mın başından kan sızıyordu. Ben gidecektim kurtarmaya ama annem
göndermedi.
Biz o yaktıkları eve hep giderdik. Orada oruç tutuyorlardı. Zehra Abla o evde
öldü, Şenay Teyze ve Gülsüman Teyze de o evde öldü. Pınar'la Erdem'in annesiydi
Şenay Teyze. Erdem benim arkadaşım. Galatasaray'ı tutuyor, ben Fenerliyim.
Bazen maç ederdik mahallede. Biz onları yenerdik hep. Erdem duysa bu söylediğimi
bana yine "Atma oğluuum, biz sizi yendik" der. Ama siz ona inanmayın biz onları
yendik maç yaparken.
Şenay Teyze öldükten sonra da Erdem'le Pınar hep evlerine gittiler. Benim annem
ölse ben her gün ağlardım. Onlar çok ağlamadılar. Bir keresinde annesi ölüm
orucundayken Erdem bahçedeki bütün lahanaları yolmuştu. "Madem yemiyorsunuz ben
de hepsini yolarım" demişti.
Erdem'in bisikleti var. Beni de bindirdi. Devrim olduktan sonra bütün çocuklara
bisiklet alacaklarmış. Hakkı Abi bir keresinde öyle söyledi. Bütün çocuklar doya
doya süt içeceklermiş. Ben sütü hiç sevmem. İçmemki ben süt. Bana bisiklet
alsınlar devrim olunca. Ama Devrim öyle kolay olmazmış. Cephe vuracakmış sonra
devrim olacakmış. Çok büyük bir şeymiş devrim kocaman...
Benim bir arkadaşım var, adı Devrim. Koşu yapınca ben onu geçiyorum.
Pınar'la Erdem Anneleri öldükten sonra diğer Abla ve abilerinin yanından hiç
ayrılmadılar. Şenay Teyze öyle istermiş. O evde bir de Hülya Teyze vardı. O da
öldü açlıktan. Yani oruçtan. Hülya Teyze mahallenin bütün çocuklarını çok
severdi. Bize hep eti puf, bisküvi ve gofret dağıtırlardı. Bunları hep Hülya
Teyze dağıttırırmış. Ama hiç dondurma dağıtmadılar. Dağıtırlar diye bekledim ama
hiç dağıtmadılar. Hülya Teyze'den istesem bana alırdı ama onunda canı ister diye
söylemedim. Çünkü onlar oruç tutarken hiçbir şey yemiyorlar.
Bizim mahallemize polisler geldi o gün biliyor musunuz? Babam evde yoktu. Annem
de komşuya gitmiş. Ben de sokakta top oynayacaktım. Barikatçıların yanına
gittim. Akşamları ateş yakıp türkü söylerdi barikatçılar. Hep çevre evlerden
barikatçılara yemek götürürlerdi. Biz ne zaman evin önünde oynasak bize gürültü
yapmayın direnişçiler sesten rahatsız oluyor derlerdi. O gün polisler geldi
işte. Yüzlerinde maskeler vardı terörislerin. Ben korktum. Korktum ama kimseye
korktuğumu söylemedim. Ben barikatçıların yanındayken terörislerin mahalleye
geldiğini anlayan annem koşa koşa geldi ve beni hemen eve götürdü. Kapıyı da
üzerimden kilitledi sonra kendisi barikatların oraya gitti. "Korkma" dedi
giderken. "Dışarı çıkarsan bacaklarını kırarım" dedi bir de. Dışarıya
çıkamadım. öyle bir siren çaldıki arabalar, sanki kulaklarımı delecekti o ses.
Divanın altına saklandım ama bunu kimseye söylemedim siz de söylemeyin. Sonra
bizim barikatçılar slogan attılar. Hep bağırdılar. Polise taş attılar. Bir de
molotof. Ama polis onlara silah sıktı. Bir de eve bir sürü bomba atmışlar. İşte
o yüzden yangın çıkmış.
Bizim mahallemiz çok güzeldi, onlar gelmeden önce. Her yerde oynar her sokakta
koşar, top oynar, maç ederdik. Böyle her tarafta polisler yoktu. Bize hadi
evinize gidin deyip küfür edenler yoktu. Ben polisleri hiç sevmem. Onlar Sultan
Abla'yı öldürdüler. Bizim barikatçılar da hiç sevmez polisleri. Bir keresinde
ben de polise taş attım. Yine atacağım. Geçen gün bir tanesi bana çukulata verdi
almadım. Sevmek istedi gitmedim. Ona hıyar dedim annem bu lafa çok kızdı.
Biz bu mahalleye taşındığımızda ben daha doğmamışım. Ablam ve abim daha küçükmüş
o zaman. Ben bu mahallede doğmuşum. Bizim evimizi annem ve babam kendileri
yapmış. önce bir oda yapmışlar sonra diğer odaları yapmışlar. Bizim köyümüz
buradan çok uzakmış. Ben daha küçükken köye gittim. Bir daha gitmedim. Ben
mahallemizi çok seviyorum. Mahallemizde bir eve karakol yaptılar. Karakol
polislerin evi demekmiş. Babam öyle dedi. Ama bu karakollarda insanları
dövüyorlar, işkence ediyorlar. Biz evimize geleni dövmüyoruz...
Mahallemize o karakolu açtıkları zaman bir tane şişko adam gelip evin önündeki
sandalyeye oturdu. Gazetecilere bir şeyler anlattı. Bu adamı daha önce hiç
görmemiştim. Bize yardım edeceğini bundan sonra mahallemize hizmetler
getireceğini söylüyor. Mesela çocuklar için park ve spor tesisi yapacakmış.
İstemem. Hakkı abi bana devrimden sonra bisiklet alacak. Bende Erdem'i
bindireceğim bisikletime çünkü o da beni bindirdi. Adam diyor ki size hizmet
getiririz, bu evlerin tapusunu size veririz. Ama bundan sonra terör örgütlerine
yardım yapmayın diyor. Ben o güne kadar bizim mahallede hiç teröris görmedim.
Ama terörisler herhalde bizim barikatçılara kurşun atan adamlardır. Terörisler
kan döker diyordu o adam. Doğru söylüyor. İşte o gün mahallemizi basan maskeli
ve eli silahlı adamlar o şişko adamın bahsettiği terörisler olmalı. Biz onlara
yardım eder miyiz hiç... Geçen gün annemden su istediler annem su vermedi. Onlar
da bakkaldan şişe suyu aldılar. Polislerin bir de panzerleri var. Bundan yıllar
önce yine böyle bu panzerlerinden biriyle benim kadar bir çocuğu ezmişler
polisler. Çocuğun adı Sevcan'mış. öldüğünde yedi yaşındaymış. Sevcan da benim
gibi burada doğmuş. Sevcan'ı panzer dedikleri polis arabası ezmiş. Bizim
barikatçıların polis arabasına molotof atmalarının nedeni buymuş. ‚cocukları
ezmesin diyeymiş. Sevcan ölmüş panzer ezince. O zaman yine karakol yapmışlar
mahallede. İşte bu panzer dedikleri o karakolun bahçesinde dururmuş. Sevcan'ın
şarkısı bile var.
Şişko adam çayı höpürdeterek içiyor. Ben yemek yerken ağzımı şapırdatsam babam
kızar. Şişko adama kimse kızmıyor herhalde. Ben çok kızıyorum.
Bizim mahallemizi terörisler bastı. Her mahallede var mı? Sizin mahallenizde de
var mı terörisler? Varsa siz de kovun onları mahallenizden. Şişko adam öyle
söylüyor. Ekmek vermeyin onlara. Çünkü o terörisler panzerleriyle çocukları
eziyor, silahlarıyla adam öldürüyorlar... Dikkat edin yüzlerinde maskeleri var.
Hemen tanırsınız görünce... Onlara sakın mı sakın yardım etmeyin emi?

Emre Can Sayı: 5